PEDAGOJİDE BİR PSİKOLOJİ DERSİ
Yıl:1974,Yer: İstanbul Atatürk Eğitim
Enstitüsü, Bölüm: Eğitim bilimleri o zamanki adıyla pedagoji, Ders Psikolojiye
giriş, Öğretmen: Lütfi Öztabağ
Lütfi bey sınıfa girdi herkesin ayağa
kalkmasını ısrarla bekledi herkesin ayağa kalması tamamlanınca
- “Günaydın”,
- “Sağol”.
-Arkadaşlar
bugün duyu organları ile ilgili görüşmelerimiz başlayacak.
-Başlasın
hocam.
-Bir
arkadaş masaya gelsin. (Medeni cesaret gösterip bir kız arkadaş tahtaya doğru
yürüdü.) Tamam şimdi üzerindekileri çıkar. Arkadaş kazağını çıkardı. İçinde
gönmlek var. üzerindekileri çıkarsana evladım.
-nasıl
hocam ya? Gömleği de çıkarınca sütyenim var sadece.
-Tamam
tamam çıkar.
-Hayır
hocam soyun diyorsunuz. Soyunamam.
-Tamam
tamam başkası gelsin ya. (Bir erkek arkadaş çıktı. Üzerini gömlek ve atlet
dahil çıkardı. Lütfü hoca, Cebinden bir bez çıkardı.
- Şimdi
gözlerini bağlayacağım dedi. Arkadaşın gözlerini bağladı.Başka bir arkadaş daha
gelsin.
-Oda soyunacak mı hocam.
-Muzipliği
bırak o soyunmayacak.
Başka bir arkadaş daha çıktı. Sınıfa ve
arkadaşa sus işareti yaparak kendi cebinden 3 tane ucu sivri açılmış kurşun
kalemi çıkardı. Gözü kapalı vücudu açık arkadaşa.
-Bak
şimdi vücuduna ucu sivri bir şeyler değdireceğiz. Vücununa değen kaç obje hissediyorsan sayılarını söyleyeceksin. Tamam
mı? Hepimiz pür dikkat.Arkadaş,
-Tamam
hocam. Lütfü hoca arkadaşın sırt derisine bir kurşun kalemi değdirdi. Ardından
sordu.
-Kaç kalem
değdi? Arkadaş.
-Bir
kalem hocam. Hoca bu kez 3 kalemi birden değdirdi.Sordu? Arkadaş,
-Bir
kalem hocam. Hoca iki kalem değdirdi ve sordu.
-Kaç
kalem değdi?
-Bir kalem. Hoca kaç kalem değdirdiyse de hep bir kalem cevabını aldık. Sonra hoca bize döndü .
Sırt derisine 7 cm. çapında bir dairenin içerisine kaç kalem değdirirseniz değidirin. Hep bir olarak algılar. Hepimiz hayretlerdeyiz. Ve sonra aynı deneyi biribirimize yapmaya başladık. Derimiz gerçekten bir kalem algılıyordu. Diğer kalemleri algılamıyordu.
Peki
şimdi başka bir arkadaş gelsin. Bu kez soyunmayacak. Onunda gözlerini bağladı.
İki kurşun kalemi ensesinde birbirine vurdu.ve sordu
-
Ses hangi taraftan geldi? Arkadaş.
-Arka
taraftan hocam. Hoca sağ elinin altında
tıklattı. Arkadaş yine ensesini söyledi. Sol tarafta tıklattı. Arkadaş yine
ensesini söyledi.Hoca ayaklarına yakın yerde kalemleri birbirine vurdu arkadaş
yine sesin arka taraftan geldiğini söyleyince…Hoca sınıfa döndü.
-
Evet arkadaşlar insan görmediği zamanlarda sesi hep arka taraftan duyar. Çünkü
işitme merkezi Kafanın arka
tarafındadır. Mahkemelerde de tanık dinlenirken. Hakim önce gördün mü? Diye
sorar. Görmediyse sesin geldiği yönle ilgili yapılan tanıklıklar geçersizdir.Dedi.
Ders giderek ilginç duruma gelmeye başladı. Lütfü hoca,
-Nazar
nedir nazar?
- Hocam
nazar değdi falan denir de onu sormuyorsun herhalde?
- Evet
evet onu soruyorum, nedir nazar?
- Hurafe,
batıl inanç….halkın cahilliğinden faydalanıp, cahilliği paraya dönüştürme
hali…vs.vs.
Gazetelerden
birisinde o günlerde çıkan bir haber…” Sovyetler Birliğinde…. Adındaki adam
belli bir mesafeden bakınca 75 BG. Motoru istop ettiriyor…” “İsrailde bir adam
gözleriyle metali eğebiliyor…” bu haberler doğru olabilir mi? Sınıfta arkadaşlardan şiddetli itirazlar, gürültü,
uğultu özet… olmaz öyle şey hocam…74 yılında konuştuğumuz şeylere bakar mısın?
Pedagojide miyiz… yanlış yer valla… Lütfü bey sağ eliyle sol bileğindeki saati
düzeltip. Sınıfın durulmasını bekledikten sonra.
-Peki
Alfa ışını diye bir şey duydunuz mu?
-Evet
duyduk sanki…
-Nedir o?
-Işın
dediniz ya hocam. Işın ışık gibi bir şey.
-Peki
Beta….? Peki Gama?
-Onlarda
alfa gibi ufak şeyler…ışın… parçacık, görülmez şeyler hocam.
-Arkadaşlar
görme olayı ışığın yansıması ve kırılması ile alakalı durumdur. Gözden de bu
alfa, beta, gama ışınları çıkar. Bu ışınlar bir tür radyoaktiftir. Her kişide
değil ama bazı kişilerin gözlerinden çıkan bu ışınların kesişim noktasına denk geldiğinizde
denk geleni etkileyebilir…
-Hadi hocam
ya valla dalga geçiyorsun… Gülüşmeler gürültü, uğultu.
-Devam
edelim arkadaşlar… Röntgenle ilgilenen hastane personeli kurşun yelek giyer
neden?
-Çelik
pahalı da ondan mı hocam?
-Muzipliği
bırakın da mevzuya eğilin biraz.
-Eğiliyoruz….Eğil.
- Kurşun
radyoaktif ışınları “mas eder”
- Mas
değil hocam o 2 mars bir oyun derler … gülüşmeler.
- Mas
mas, mas etmek emmek soğurmak kurşun bu ışınları emer.
- Eee iyi
emerse emsin hocam…bizimle ilgisi hocam.
-Kurşun
neyi” mas” ediyordu, kime dökülüyordu?
öbür dersimizde bu soruların cevaplarını sizden alayım. Görüşmek üzere
arkadaşlar.
-Nazar
değdiği düşünülene dökülüyordu hocam…
-Evet
arkadaşlar halk bir şekilde kurşunun ışınları emdiğini onbinlerce yıl tecrübe ederek
keşfetmiş demek ki?...
-Paradigmamız sarsıldı…Hadi ya… Gerçekten de kurşun yelek giyiyormuş röntgenciler.
-Röntgenci
değil çocuk…Röntgen birimi çalışanları. Gülüşmeler.
-Olaya
hiç bu şekilde bakmamıştık konuyu hep hurafe olarak değerlendirmiştik…Halkın
tecrübesi..Teşekkür ederiz hocam. Renkli bir dersimiz daha düşünerek ufkumuzu
geliştiren bir kazanım ile sona erdi. 1974/ Hıfzı Yetgin
24.12.25
yetginhoca1


0 yorum:
Yorum Gönder